HIBAPRESS – Mohamed Zriouh
De publieke opinie in de regio Nador en Driouch vraagt zich met toenemende bitterheid af: hoe lang zal deze regio alleen worden gezien als een geschikt gebied voor grote projecten, terwijl haar inwoners worden uitgesloten van de vruchten van deze investeringen? De realiteit roept een reële vraag op over de haalbaarheid van strategische projecten als ze niet organisch verbonden zijn met de menselijke ontwikkeling van de geografische omgeving waarin ze worden uitgevoerd.
De haven van Nador West-Mediterranee, die op ons regionale grondgebied is gebouwd, is in de ogen van velen veranderd in een "geïsoleerde entiteit" van zijn sociale diepte, vooral bij het organiseren van open wervingsdagen buiten de regio, alsof de jongeren van Nador en Driouch niet bestaan of niet gekwalificeerd zijn om te voorzien in de behoeften van dit economische bolwerk. In deze context bekritiseerde journalist Mohamed Benomar deze trend in een post, waarbij hij zich verwonderde over de verplaatsing van de "open wervingsdagen" naar de stad Oujda, en oordeelde dat dit een uitsluitende mentaliteit bevestigt die een misvatting bevordert dat Nador "alleen de zee bezit en niet de competenties". Benomar wees erop dat deze systematische marginalisering de jongeren van de regio naar wanhoop drijft, terwijl de twee regio's tegelijkertijd lijden onder een aanhoudende uitstroom van emigratie, waarbij hij benadrukte dat de haven die is gebouwd op het land van Nador en Driouch prioriteit moet geven aan de kinderen van de regio en hun afgestudeerden, in plaats van hen naar de boten des doods te duwen vanwege het gebrek aan rechtvaardigheid en territoriale rechtvaardigheid. Deze administratieve praktijken sturen ontmoedigende berichten naar een hele generatie jongeren, die zich verbaasd afvragen: moeten we volstaan met de rol van toeschouwer voor gigantische projecten die voor onze ogen worden gebouwd, en dan emigreren op zoek naar kansen in andere steden? Het verplaatsen van de werkgelegenheid buiten de twee regio's is in wezen in strijd met de slogans van "territoriale rechtvaardigheid" die de staat hanteert, en zorgt ervoor dat de burger van Nador en Driouch zich gedwongen voelt als een vreemdeling op zijn eigen land, alsof de twee regio's slechts een geografische locatie zijn voor exploitatie, niet voor ontwikkelingspartnerschap. Hoewel Nador en Driouch een reservoir van competenties zijn en blijven, suggereert de omgang van de verantwoordelijke partijen een aandringen op het negeren van deze energieën. Om te reageren op de vermeende "zwakte van lokale competenties", haalt Benomar eervolle voorbeelden aan van de kinderen van deze bodem die internationale paden hebben gemarkeerd, zoals Ahmed Boutaleb, Mohamed Wahbi, Najat Belkacem en Ibrahim Diaz; Dit zijn namen die hebben bewezen dat de geest van Nador en Driouch in staat is tot creativiteit en uitmuntendheid op wereldschaal wanneer de eerlijke omgeving en gelijke kansen beschikbaar zijn. Tot slot is het tijd om een einde te maken aan deze beslissingen die onze kinderen het gevoel geven dat ze vreemden zijn in projecten die op hun land zijn uitgevoerd. Nador en Driouch zijn niet zomaar een leegte op de kaart, maar een levend land met zijn geschiedenis, zijn competenties en zijn volledige recht op rechtvaardigheid. We roepen de verantwoordelijken op om deze kwestie serieus te behandelen en de deuren van de haven te openen voor de jongeren van de regio, want echte ontwikkeling wordt niet gebouwd door marginalisering, maar door de energieën te waarderen en de kinderen van het land te betrekken bij het vormgeven van hun toekomst, die hier begint.
0 تعليقات الزوار