HIBAPRESS – Abdelatif Baraka
In de provincie Taroudant, en specifiek in de gemeente Oulouz, komt het dossier van de illegale afvalstortplaats naar voren als een van de oudste milieuproblemen die nog steeds actueel zijn, ondanks de vele jaren die zijn verstreken sinds het aan de orde kwam in officiële rapporten.
Gegevens in rapporten van de Hoge Raad voor Rekeningen (vooral de rapporten van 2016-2017) geven aan dat deze stortplaats sinds de jaren negentig van de vorige eeuw in gebruik is, zonder enige ecologische of wettelijke aanpassing, waardoor deze buiten het regelgevingskader valt dat is vastgelegd in de afvalbeheerwetten in Marokko. Dezelfde gegevens geven aan dat de gemeente Oulouz in 2002 haar eerste officiële correspondentie met de water- en bosdiensten is begonnen om de juridische status van het onroerend goed dat de stortplaats herbergt te regelen, of een geschikte vervanging te vinden, maar deze inspanningen bleven zonder resultaat, omdat het onroerend goed behoorde tot het bosbezit, specifiek in het gebied "Douzrou", wat elk project voor rehabilitatie of omzetting in een gecontroleerde stortplaats bemoeilijkt. Ondanks de jaren is er geen kwalitatieve sprong geregistreerd in de behandeling van dit dossier, aangezien dezelfde controlerapporten bevestigen dat de situatie tot ten minste 2017 onveranderd is gebleven, de datum van de laatste gedetailleerde beoordeling, waar de stortplaats willekeurig bleef worden gebruikt, met afwezigheid van basisapparatuur zoals isolatie, de behandeling van afvalwater (leachate) of het beheer van vrijkomende gassen. Deze tijdelijke impasse weerspiegelt zich direct in de milieu-realiteit, waarbij het verbranden van afval in de open lucht een terugkerende praktijk is geworden, wat bijna dagelijks leidt tot de uitstoot van giftige rook, terwijl afval zich ophoopt zonder sortering of controle, in een scène die de nabijgelegen natuurlijke hulpbronnen bedreigt, vooral het bosgebied. Volgers zijn van mening dat het voortduren van deze situatie gedurende meer dan drie decennia echte vragen oproept over de doeltreffendheid van het lokale beleid bij het beheer van de afvalsector, vooral in landelijke gemeenten, waar de beperkingen van het onroerend goed samengaan met de beperkte financiële en technische mogelijkheden. Tussen correspondentie die in 2002 begon en officiële rapporten die tot 2017 alarm sloegen, blijft de illegale stortplaats in Oulouz een open dossier, met als belangrijkste titel, chronische vertraging bij het vinden van een duurzame milieuvriendelijke oplossing, in een gebied dat meer dan ooit dringende interventie nodig heeft om een einde te maken aan deze ecologische bloeding.
0 تعليقات الزوار