HIBAPRESS – Abdel Latif Baraka
Het regeringsprogramma voor de periode 2026-2031 heeft een debat op gang gebracht over het vermogen van de nieuwe regering, onder leiding van Fatima Zahra Mansouri, om de verklaarde verbintenissen om te zetten in tastbare acties die voldoen aan de sociale en economische verwachtingen van de Marokkanen, in het licht van de voortdurende uitdagingen van de hoge kosten van levensonderhoud, werkloosheid en de groeiende territoriale ongelijkheden.
De belangrijkste vragen die rijzen, draaien om de economische doelstellingen die in het programma zijn opgenomen, met name het bereiken van een groeipercentage van 5 procent, parallel met het verminderen van de staatsschuld en het uitbreiden van sociale ondersteuning. Dit zijn doelen die de regering stellen voor de uitdaging om voldoende financiële middelen te mobiliseren, productieve investeringen te stimuleren en het concurrentievermogen van de nationale economie te verhogen, om een evenwicht te garanderen tussen het handhaven van financiële evenwichten en het voldoen aan de groeiende sociale behoeften.
Het programma omvat, volgens de verklaarde verbintenissen, maatregelen met betrekking tot de geleidelijke verhoging van sociale steun, het verbeteren van de omstandigheden van gepensioneerden en weduwen, en het ondersteunen van huisvesting op het platteland, naast maatregelen die gericht zijn op het verlichten van de lasten van levensonderhoud. Het debat over deze maatregelen richt zich echter op het tijdstip van hun uitvoering en de adequate hoogte van de bestemde bedragen om een daadwerkelijk effect te sorteren op het koopvermogen van gezinnen, vooral gezien de voortdurende stijging van de kosten van diverse essentiële goederen en diensten.
Op het gebied van werkgelegenheid, dat zal worden beheerd door de federale minister Abdel Rahim Shahid, staat het programma voor de uitdaging om de jeugdwerkloosheid te verminderen en het fenomeen van schooluitval aan te pakken. Dit zijn problemen die niet alleen verband houden met opleiding, maar ook met het vermogen van de economie om stabiele banen te creëren, het aandeel van kleine en middelgrote ondernemingen te vergroten en de relatie tussen opleiding en de eisen van de arbeidsmarkt te verbeteren.
Vanuit dit perspectief zal de effectiviteit van de overheidsmaatregelen afhangen van hun verband met de behoeften van het economische weefsel en hun vermogen om duurzame professionele kansen te bieden.
Ook de gevorderde regionalisering komt naar voren als een van de dossiers die meer duidelijkheid vereisen over de uitvoerings- en financieringsmechanismen, en het vermogen van de regio's om hun ontwikkelingsbevoegdheden onafhankelijk en effectief uit te oefenen. De verhoging van financiële overdrachten aan regionale raden, hoe hoog deze ook mag zijn, zal alleen niet volstaan om een evenwichtige ontwikkeling te bereiken zonder een daadwerkelijke overdracht van bevoegdheden, een versnelling van de administratieve decentralisatie en het koppelen van projecten aan meetbare en evalueerbare doelen.
Op het gebied van goed bestuur en de bestrijding van corruptie roept het programma ook vragen op over de mechanismen voor de implementatie van de verbintenissen met betrekking tot de ethische integriteit van het openbare leven, het versterken van de transparantie in overheidsopdrachten en het verbreden van de toegang van zeer kleine, kleine en middelgrote ondernemingen tot de openbare vraag. De belangrijkste inzet hier is de overgang van de verklaring van principes naar het vestigen van duidelijke mechanismen voor controle en verantwoording, om gelijke kansen te waarborgen en belangenverstrengeling te beperken.
Op het gebied van water en energie vereisen de grote projecten met betrekking tot ontzilting van zeewater, hernieuwbare energie en groene waterstof institutionele coördinatie en duurzame financiering, met een verduidelijking van de rol van de regering bij het voltooien van lopende projecten en het lanceren van aanvullende initiatieven die voldoen aan de behoeften van de burgers en de nationale economie. Dit roept de noodzaak op om onderscheid te maken tussen reeds geplande projecten en nieuwe verbintenissen waarvoor de regering verantwoordelijk is voor de uitvoering en de evaluatie van de resultaten.
Ten slotte is de evaluatie van het regeringsprogramma niet alleen afhankelijk van de omvang van de verklaarde doelstellingen of het aantal opgenomen verbintenissen, maar is het voornamelijk afhankelijk van de duidelijkheid van de financieringsmiddelen, het tijdschema voor uitvoering en de indicatoren die worden gebruikt om de resultaten te meten. Het succes van de regering bij het voldoen aan de volksverwachtingen zal ook afhangen van haar vermogen om welvaart en banen te creëren, de kwaliteit van de openbare dienstverlening te verbeteren en het vertrouwen tussen burgers en instellingen te versterken.
Tussen de verklaarde ambities en de economische en sociale beperkingen, gaat de regering-Mansouri een fase in die de vertaling van beloften naar tastbare resultaten vereist, in afwachting van wat de regeringspraktijk zal onthullen, zelfs binnen de eerste 100 dagen na haar benoeming, in haar vermogen om de bestaande onevenwichtigheden te overwinnen en een meer rechtvaardige en duurzame ontwikkeling te bereiken.
0 تعليقات الزوار