HIBAPRESS – Abdelatif Baraka
Met het begin van de regering van Fatima Ezzahra El Mansouri, keert het dossier van de koopkracht van de Marokkanen terug naar de voorgrond van het economisch debat, in het licht van de aanhoudende stijging van de prijzen van groenten, fruit en voedingsmiddelen, en de wijdverbreide ontevredenheid die dit met zich meebrengt bij burgers die zichzelf geconfronteerd zien met hoge prijzen die niet altijd de waarde weerspiegelen die de boer ontvangt bij de verkoop van zijn oogst.
En tussen de boer die klaagt over de lage winstmarge en de consument die wordt geconfronteerd met de hoge kosten van levensonderhoud, komt het probleem van de tussenpersonen naar voren als een van de schakels die een radicale hervorming binnen het landbouwmarketing systeem vereisen.
In verschillende commerciële trajecten gaat het product van de boer naar meer dan één tussenpersoon voordat het de consument bereikt, waarbij meerdere kosten en winstmarges zich ophopen. Deze keten kan in sommige gevallen een gebied worden voor speculatie en controle over aanbod en prijzen. Zo wordt de boer gedwongen zijn oogst tegen een beperkte prijs te verkopen, terwijl de burger het voor een veelvoud van die prijs koopt, een paradox die een onevenwichtigheid in de winstverdeling binnen de markt blootlegt en een fundamentele vraag oproept over de werkelijke begunstigde van de talrijkheid van bemiddelingsschakels.
Gezien deze situatie, komt het voorstel om regionale bedrijven op te richten voor het verzamelen en verkopen van landbouwproducten naar voren als een praktische manier om de dominantie van tussenpersonen te breken en hun invloed op de bepaling van de goederenstroom en hun prijzen te verminderen.
Het idee is om groenten en fruit rechtstreeks van producenten te kopen, deze te verzamelen in uitgeruste regionale centra en vervolgens te distribueren naar groothandelsmarkten, winkels en verkooppunten in verschillende steden, zonder ruimte te laten voor een lange reeks tussenpersonen die de prijzen van de ene schakel naar de andere verhogen.
Het gaat niet alleen om het opzetten van nieuwe bedrijven, maar om het heropbouwen van de economische relatie tussen de boer en de markt, door een georganiseerd marketingkanaal te bieden dat concurreert met traditionele tussenpersonen, producenten de mogelijkheid geeft hun oogst te verkopen onder duidelijke voorwaarden, en consumenten laat profiteren van een vermindering van de verschillen tussen de boerderijprijs en de uiteindelijke verkoopprijs.
Het hoofddoel is een einde te maken aan een situatie waarin sommige tussenpersonen profiteren van gebrekkige organisatie en gebrek aan transparantie, ten koste van zowel de boer als de burger.
Deze bedrijven kunnen een duidelijk systeem hanteren voor het inkopen van oogsten volgens kwaliteitsnormen, hoeveelheden en referentieprijzen, door directe overeenkomsten te sluiten met coöperaties en kleine en middelgrote producenten. Ze kunnen ook transport-, opslag-, koel- en distributiediensten leveren, wat verliezen door bederf vermindert en boeren een reëel alternatief biedt voor het verkopen van hun producten onder druk, vooral tijdens periodes van overvloedige productie die door sommige tussenpersonen worden gebruikt om lage aankoopprijzen op te leggen, alvorens de goederen met hoge marges te herverkoopen.
Maar de strijd tegen de dominantie van tussenpersonen zal niet effectief zijn zonder de invoering van een streng digitaal systeem voor het volgen van prijzen, hoeveelheden en de route van producten, van de boerderij tot het verkooppunt. Het Ministerie van Landbouw kan, in coördinatie met de bevoegde autoriteiten, een database opzetten die productiegebieden, beschikbare hoeveelheden, oogsttijdstippen en prijzen bij de bron registreert, met de volgen van verkoopprijzen op groothandels- en detailmarkten.
Deze gegevens zullen onterechte verschillen blootleggen, de schakels identificeren waarin de prijzen stijgen, en de controles richten op praktijken die de concurrentie en de koopkracht schaden.
Bovendien zal het publiceren van periodieke indicatoren over de prijzen van groenten en fruit en de verhandelde hoeveelheden het misbruik van informatiegebrek om de markt te manipuleren, beperken en de boer en de consument een duidelijker beeld geven van de werkelijke waarde van producten. De invoering van digitale facturen en het volgen van de herkomst van goederen kan een aanvullende manier zijn om illegale speculatie in te dammen en onderscheid te maken tussen bemiddeling die noodzakelijke diensten levert en praktijken gebaseerd op controle over aanbod of onterechte prijsstijgingen.
Deze aanpak is van bijzonder belang voor de regio Souss Massa, aangezien het een centrum van landbouw is, met name de gebieden Ait Baha en Taroudant, die een cruciale rol spelen in de bevoorrading van de nationale markten met landbouwproducten. Agadir zou een regionaal centrum voor het verzamelen en verkopen van groenten en fruit kunnen huisvesten, gekoppeld aan logistieke eenheden in de productiegebieden, waardoor de oogsten naar markten met hoge vraag kunnen worden geleid en de kosten die gepaard gaan met meerdere transport-, opslag- en verkooptransacties kunnen worden verminderd.
Dit model zou de regering ook helpen om seizoensgebonden onevenwichtigheden te anticiperen, door de verwachte productie en mogelijke tekorten aan bepaalde basisgoederen te volgen en passende maatregelen te nemen voordat er een bevoorradingscrisis ontstaat. In plaats van te wachten tot de prijzen stijgen en dan in te grijpen om deze te beheersen, kan een proactief beleid worden gevoerd op basis van nauwkeurige gegevens over productie, voorraden en consumptie, en kan de timing van import bij noodzaak worden bepaald, om de markt te beschermen tegen plotselinge verstoringen.
Het succes van dit project vereist echter een duidelijke politieke wil en een streng bestuur dat voorkomt dat de regionale bedrijven zelf nieuwe schakels van monopolie of cliëntelisme worden. Daarom moeten ze worden onderworpen aan financiële en administratieve controle, en moeten er periodieke gegevens worden gepubliceerd over inkoop- en verkoopprijzen, operationele kosten en marketingmarges, waarbij transparantie in transacties en beheer wordt gewaarborgd en coöperaties en producenten worden betrokken bij de beheer- en evaluatiemechanismen.
De uitdaging voor de regering van El Mansouri beperkt zich niet tot het intensiveren van de controles in de markten, maar vereist ook het aanpakken van de wortels van de onevenwichtigheden die de prijsinflatie tussen producent en consument mogelijk maken. De strijd tegen tussenpersonen die profiteren van de kwetsbaarheid van het marketing systeem vereist het bieden van een georganiseerd en concurrerend economisch alternatief, in plaats van genoegen te nemen met kortstondige maatregelen die de marktstructuur niet veranderen.
De vraag blijft of de regering van El Mansouri durft een echte hervorming van het marketing systeem van landbouwproducten te lanceren, door regionale bedrijven op te richten die de weg afsnijden voor tussenpersonen die de prijzen controleren en de relatie tussen boer en consument herstellen? Het succes van deze stap zou de strijd tegen de hoge prijzen een tastbaar economisch beleid maken, en niet slechts beloftes gerelateerd aan de bescherming van de koopkracht.
0 تعليقات الزوار