HIBAPRESS – Abdellatif Barka
Het aanblijven van Abdelatif Ouahbi als minister van Justitie in de nieuwe regering is een ware test om het vertrouwen met de beroepsorganisaties te herstellen en het geschil over de advocatuurwet te beëindigen.
De vorming van de nieuwe regering onder leiding van Fatima Ezzahra El Mansouri roept vragen op over de toekomst van de crisis van de advocaten in Marokko, gezien de aanwezigheid van vier namen die tot het beroep van advocaat behoren binnen het regeringskabinet: de premier Fatima Ezzahra El Mansouri, de minister van Justitie Abdelatif Ouahbi, de minister van Familiezaken, Maatschappelijke Ontwikkeling en Gelijkheid, Najwa El Kokus, en de gedelegeerde minister belast met de hervorming van het bestuur, Aisha Kalai.
Deze samenstelling is van bijzonder belang gezien het aanhoudende geschil over de wetgevende hervorming die de professie regelt, en de protesten die hieruit voortvloeiden en de relatie tussen het ministerie van Justitie en de beroepsorganisaties hebben beïnvloed.
Drie van deze namen, namelijk Fatima Ezzahra El Mansouri, Abdelatif Ouahbi en Najwa El Kokus, behoren tot de Authenticiteit en Moderniteitspartij (PAM), terwijl Aisha Kalai behoort tot de Socialistische Unie van Volkskrachten (USFP). Dit feit stelt de regering voor een kans om binnen haar meerderheid een debat te openen over de eisen van de advocaten, vooral omdat de premier, de minister van Justitie en de minister van Familiezaken professionele ervaring in de advocatuur hebben opgedaan, die hen in staat zou moeten stellen de aard van de problemen met betrekking tot de onafhankelijkheid van de verdediging, de regulering van de professie en de garanties voor de uitoefening ervan te begrijpen.
Echter, de aanwezigheid van vier advocaten binnen de regering betekent niet noodzakelijk dat hun standpunten over alle eisen van de beroepsorganisaties overeenkomen, en het lidmaatschap van de professie is op zichzelf geen garantie voor het oplossen van de crisis. De kwestie is hoofdzakelijk afhankelijk van de bereidheid van de regering om deze professionele achtergrond om te zetten in een politiek en institutioneel initiatief dat de deur opent voor onderhandelingen en zoekt naar een oplossing voor de bepalingen die de bezwaren van de advocaten hebben opgeroepen, in een kader dat de modernisering van het juridische systeem en het behoud van de onafhankelijkheid van de professie balanceert.
Fatima Ezzahra El Mansouri staat centraal in deze vergelijking, als premier en advocaat die behoort tot de partij die de meerderheid leidt. Haar positie stelt haar in staat een dialoog te overzien die de grenzen van het ministerie van Justitie overschrijdt, door de betrokken partijen rond één tafel te brengen en een duidelijke tijdlijn vast te stellen om de geschilpunten aan te pakken. De ministers Najwa El Kokus en Aisha Kalai kunnen elk vanuit hun eigen positie bijdragen aan het overbrengen van het debat binnen de regering, wat helpt om de standpunten dichter bij elkaar te brengen, zonder aan te nemen dat hun professionele achtergrond automatisch betekent dat ze de standpunten van de beroepsorganisaties overnemen.
Aan de andere kant vormt het aanblijven van Abdelatif Ouahbi als minister van Justitie een van de meest prominente elementen van dit dossier, gezien de link van zijn naam met het proces van de opstelling van het wetsontwerp dat de advocatuur regelt en het geschil dat dit met zich meebrengt. Zijn herbenoeming als minister betekent dat het ministerie onder leiding van dezelfde minister aan het dossier zal blijven werken, wat het herstellen van het vertrouwen met de advocaten een fundamentele uitdaging voor hem maakt. Het aanblijven van de minister kan de voortzetting van het debat op basis van de eerdere ervaring mogelijk maken, maar het roept tegelijkertijd de vraag op naar de mogelijkheid om de meningsverschillen te overwinnen en een nieuwe bladzijde te openen gebaseerd op dialoog en consensus.
De inzet beperkt zich niet tot de relatie tussen de minister en de advocaten, maar strekt zich uit tot de rechten van de partijen en de continuïteit van de gerechtelijke dienst. Na een periode van protesten en het opschorten van stakingen, dringt de behoefte zich op om de oorzaken van de crisis aan te pakken in plaats van alleen de gevolgen ervan te beheren, door middel van een serieuze dialoog tussen het ministerie van Justitie en de Vereniging van Balies van Marokko, het bespreken van de betwiste bepalingen, en het benutten van de wetgevende rol van het parlement bij het formuleren van uitvoerbare oplossingen.
0 تعليقات الزوار