HIBAPRESS – Abdelatif Barca
De periode waarin Fouad Meskout het presidentschap van de Koninklijke Marokkaanse Worstelfederatie bekleedt, die volgens de beschikbare gegevens ongeveer 15 jaar heeft geduurd, roept legitieme vragen op over de resultaten van het beheer en de impact ervan op de ontwikkeling van deze sport nationaal, continentaal en internationaal.
De lange tijdsperiode biedt de mogelijkheid om de ervaring te evalueren op basis van de behaalde resultaten, het opleidingsniveau van kampioenen en de ontwikkeling van sportstructuren en kader- en competitieprogramma's.
Het gaat hier niet om het vellen van een voorbarig oordeel over een managementervaring, maar eerder om de noodzaak om sportinstellingen te onderwerpen aan de logica van evaluatie en verantwoording.
Het sportpubliek heeft nauwkeurige gegevens nodig over het aantal opgeleide kampioenen, de behaalde medailles op continentale en internationale competities, de aanwezigheid van Marokkaans worstelen op grote evenementen, evenals de programma's die zijn goedgekeurd om deze sport te ontwikkelen en de basis van beoefenaars uit te breiden. Dit zijn indicatoren die een objectieve evaluatie van de resultaten mogelijk maken, weg van indrukken of genoegen nemen met het opsommen van posities en verantwoordelijkheden.
In deze context rijst een andere vraag over hoe de relatie tussen sportieve verantwoordelijkheden en mediabelangstelling wordt beheerd, vooral wanneer de verantwoordelijke direct betrokken is bij het onderwerp van discussie. Als er rekening wordt gehouden met de situatie van strijdige belangen of overlapping van rollen, dan blijft het van essentieel belang om deze aan het publiek te verduidelijken. Bovendien moet de toepassing ervan duidelijk en consistent zijn, om de scheiding tussen institutionele verantwoordelijkheid en journalistieke taken te waarborgen en de voorwaarden voor professionele discussie te handhaven.
Ook de vragen die verband houden met het beheer van sportzaken moeten met argumenten en gegevens worden besproken, en mogen niet veranderen in een persoonlijke ruzie of een uitwisseling van beschuldigingen. Verschil van mening, het stellen van ongemakkelijke vragen en het bekritiseren van de resultaten zijn natuurlijke elementen in journalistieke en institutionele werk, zolang ze binnen het kader van respect en verantwoordelijkheid worden uitgeoefend. De eis om opheldering of evaluatie mag niet op zichzelf als een vijandige houding worden beschouwd, net zoals elke kritiek niet mag worden behandeld als bewijs van tekortkomingen zonder de feiten te verifiëren.
Anderzijds blijft het inroepen van nationale fundamenten en symbolen die Marokkanen verenigen, onafhankelijk van de discussie over de prestaties van sportinstellingen.
Nationalisme is niet in strijd met verantwoording, en respect voor instellingen betekent niet dat functionarissen worden vrijgesteld van het geven van de nodige uitleg over hun beheer. Integendeel, het koppelen van verantwoordelijkheid aan verantwoording vereist het creëren van een klimaat dat het stellen van vragen en het geven van antwoorden mogelijk maakt, weg van personalisering of het benutten van algemene kwesties in zijdelingse ruzies.
Na ongeveer 15 jaar aan het hoofd van de federatie, lijkt er behoefte te zijn aan een duidelijke en gedetailleerde presentatie van de resultaten, inclusief de behaalde sportresultaten, de toegewezen middelen, opleidingsprogramma's en de vooruitzichten voor de ontwikkeling van Marokkaans worstelen. Belanghebbenden hebben ook het recht om te weten wat is bereikt in vergelijking met de aangekondigde doelen, welke uitdagingen hebben verhinderd om betere resultaten te behalen, indien aanwezig, en welke toekomstige stappen deze kunnen overwinnen.
Uiteindelijk wordt de balans van elke sportfederatie niet gemeten aan de hand van de duur van de verantwoordelijkheid of het aantal posities dat functionarissen bekleden, maar aan de hand van de resultaten, ontwikkeling en continuïteit die in de praktijk worden bereikt. En tussen het recht van de functionaris om zijn ervaring te presenteren en het recht van het publiek om de details ervan te kennen, blijven de fundamentele vragen: wat is er veranderd in het Marokkaanse worstelen gedurende deze jaren? En wat zijn de belangrijkste prestaties die gedocumenteerd kunnen worden? En is er een gepubliceerde balans die de ervaring buiten persoonlijke meningsverschillen om mogelijk maakt?
Dit zijn vragen die niet gericht zijn op personen, maar eerder op het consolideren van een cultuur van evaluatie en transparantie, zodat het belang van sport en sporters voorop blijft staan in de discussie.
0 تعليقات الزوار