HIBAPRESS – A. Mahyaoui
Na de koninklijke toespraak gericht aan de leden van het parlement, herleven de vragen over de mate waarin de parlementariërs die het vertrouwen van de kiezers hebben gekregen in de kiesdistricten Noord-Fes en Zuid-Fes in staat zijn om hun verkiezingsbeloften om te zetten in praktische initiatieven en serieus te pleiten voor de sociale, economische en ontwikkelingskwesties die de bevolking van de wetenschappelijke hoofdstad verontrusten.
Met de start van de legislatieve termijn zijn de ogen gericht op de vertegenwoordigers van de twee districten, in afwachting dat hun prestaties binnen de wetgevende instelling de omvang van de hen toevertrouwde verantwoordelijkheid weerspiegelen via de stembus, en dat de koninklijke toespraak een gelegenheid wordt om de rollen van het parlement te herinneren bij de wetgeving, de controle op het overheidsbeleid en de verdediging van de legitieme belangen van de burgers.
De stad Fes wordt geconfronteerd met een reeks dossiers die, afhankelijk van de aard van elke sector, een verantwoordelijk parlementair betoog en continue opvolging vereisen, waaronder het verbeteren van het gezondheidsaanbod, het verbeteren van onderwijsdiensten, het vergroten van de werkgelegenheidskansen, het aanpakken van stedelijke transportproblemen, het herstellen van de infrastructuur, evenals het probleem van vervallen gebouwen in de oude stad, het bestrijden van sociale kwetsbaarheid en het versterken van de economische en toeristische aantrekkelijkheid van de stad.
Deze dossiers roepen een fundamentele vraag op over de aard van de aanwezigheid die de parlementariërs van Fes binnen het parlement zullen kiezen: zal het beperkt blijven tot deelname aan officiële vergaderingen en activiteiten, of zal het worden vertaald in schriftelijke en mondelinge vragen, wetgevende initiatieven, ontmoetingen met overheidsfunctionarissen en daadwerkelijke opvolging van de dossiers die burgers aangaan?
Het belang van regelmatige communicatie met de bevolking komt ook naar voren, niet alleen tijdens de verkiezingscampagnes, maar gedurende de gehele legislatieve termijn, waardoor burgers inzicht krijgen in de resultaten van hun vertegenwoordigers, de aard van de kwesties die zij hebben verdedigd, de behaalde resultaten en de belemmeringen die de aanpak van sommige dossiers hebben verhinderd.
Het gaat niet om het vellen van vooroordelen over de prestaties van parlementariërs, maar veeleer om het plaatsen van de vertegenwoordigende verantwoordelijkheid voor een duidelijke maatstaf van tastbaar werk, transparantie en het vermogen om de zorgen van burgers over te brengen aan de relevante instellingen, weg van slogans en politieke concurrentie.
Zal de volgende fase een gelegenheid zijn voor de parlementariërs van Noord- en Zuid-Fes om over te stappen van verkiezingsbeloften naar serieuze en voortdurende pleidooien voor de belangen van de bevolking? En zullen zij een model bieden in de uitoefening van vertegenwoordigende verantwoordelijkheid gebaseerd op eerlijkheid en verantwoording, weg van gelegenheidstoespraken, of zal hun resultaat afhankelijk blijven van wat de feitelijke praktijk binnen en buiten het parlement zal onthullen?
De echte inzet voor de bevolking van Fes ligt niet in het aantal verklaringen of mediablootstelling, maar in de mate waarin haar vertegenwoordigers erin slagen de problemen van de stad en haar ontwikkelingsprioriteiten voortdurend aanwezig te maken in het publieke en institutionele debat, wat het vertrouwen tussen de burger en zijn vertegenwoordigers versterkt en het principe van het koppelen van verantwoordelijkheid aan verantwoording bestendigt.
0 تعليقات الزوار