HIBAPRESS – Rabat
De reacties op de eerste rechterlijke uitspraken tegen professor Rachid Sharkab en een aantal van zijn collega's in de zaak met betrekking tot verklaringen en kritiek op het beheer van het Universitair Ziekenhuis Ibn Rochd in Casablanca blijven zich voortzetten.
In dit verband hebben maatschappelijke actiegroepen hun solidariteit met de gedetineerden uitgesproken, waarbij ze aandringen op de bescherming van de verdedigingsrechten en heroverweging van de vrijheidsontnemende maatregel die is genomen tegen de universitair docent, naast het openen van een onafhankelijk onderzoek naar de mogelijke misstanden die eerder binnen de zorginstelling aan de orde zijn gesteld.
In hun verklaring uitte de Marokkaanse Organisatie voor Rechten en Vrijheden haar bezorgdheid over de gevangenisstraffen en financiële compensaties die in de zaak zijn opgelegd, en beschouwde deze als vragen oproepend op het gebied van mensenrechten met betrekking tot de beginselen van noodzaak en proportionaliteit, en de mogelijke gevolgen ervan voor het klimaat van melding van misstanden binnen openbare instellingen.
De organisatie bevestigde daarentegen haar respect voor de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de rechten van alle partijen in de zaak, en verduidelijkte dat haar standpunt geen vooroordeel vormt op de gerechtelijke motivatie, die naar eigen zeggen nog niet is ingezien.
De mensenrechtenorganisatie benadrukte de noodzaak om een evenwicht te bereiken tussen de vrijheid van meningsuiting en de verantwoordelijke melding van misstanden enerzijds, en de bescherming van de reputatie, waardigheid, privéleven en verdedigingsrechten van personen anderzijds, terwijl werd benadrukt dat de bestrijding van corruptie en het waarborgen van individuele rechten moeten plaatsvinden binnen het kader van wettelijke garanties.
Een van de belangrijkste eisen in de verklaring was de oproep tot een onafhankelijk administratief en controlerend onderzoek naar de mogelijke misstanden die eerder binnen het Universitair Ziekenhuis Ibn Rochd zijn aan de orde gesteld, en een verificatie van de afhandeling van de ingediende klachten en meldingen, en het vaststellen van de juridische verantwoordelijkheden bij bewezen overtredingen.
De organisatie eiste ook de vrijlating van professor Rachid Sharkab volgens de beschikbare juridische mechanismen en procedures, en een heroverweging van de tegen hem genomen vrijheidsontnemende maatregel door de bevoegde rechterlijke instantie, met garantie van zijn recht op een eerlijk proces en de mogelijkheid om zijn verdedigingsrechten uit te oefenen.
In dezelfde context riep zij op tot het beschermen van de vrijheid van meningsuiting, vakbondswerk en legitieme professionele kritiek, met de noodzaak om onderscheid te maken tussen de uitoefening van constitutionele rechten en handelingen waarvan wettelijk is bewezen dat zij laster of inbreuk op de rechten van anderen vormen.
Het statement beperkte zich niet tot gerechtelijke en vakbondszaken, maar ging ook in op de verklaringen van vakbonden betreffende een medische ingreep toegeschreven aan professor Rachid Sharkab, die naar verluidt een patiënt heeft gered van mogelijke amputatie van een ledemaat.
De organisatie achtte het noodzakelijk om de omstandigheden van deze gebeurtenis te onderzoeken en de mate waarin de onafhankelijkheid van medische besluitvorming en de prioriteit van patiëntveiligheid in dringende gevallen werd gerespecteerd, en benadrukte het belang van de bescherming van patiëntenrechten en de naleving van de ethiek van medische praktijken.
Zij riep ook op tot het bevorderen van transparantie en verantwoording binnen openbare gezondheidsinstellingen, het instellen van onafhankelijke en effectieve mechanismen voor het ontvangen en onderzoeken van meldingen, en het bieden van wettelijke bescherming aan melders onder de voorwaarden van de wet.
Ter afsluiting van haar standpunt benadrukte de Marokkaanse Organisatie voor Rechten en Vrijheden dat haar solidariteit met Sharkab en zijn collega's niet gericht was tegen de rechterlijke macht en geen inmenging in haar bevoegdheden vormde, maar viel onder de verdediging van fundamentele vrijheden en garanties voor een eerlijk proces, en de oproep tot herziening van de uitspraken via wettelijke beroepsmiddelen.
0 تعليقات الزوار